فرهیخته ای از دیار وفس 

نویسنده: صفر حیدرلو  

1- مقدمه  

آنجا محل تولد من است. روستای وفس را می گویم، روستایی زیبا واقع در استان مرکزی.  

روزهای کودکی من در کوچه باغهای زیبای این روستا گذشت. صدای هیاهوی بازی و خنده  

های بلند بلند کودکانه من و دوستانم هنوز در گوشم طنین اندازاست. چقدر آن روستا را دوست  

دارم. امروز از اینکه روستا همچنان پابرجااست، بسیار خوشحالم. از اینکه می توانم گاه گاهی به  

این روستا سربزنم و خاطرات کودکی را زنده کنم، بسیار شادمانم؛ اما واقعیت آن است که نمی  

توانم بگویم نگران روستا نیستم. گذشته از نگرانیهای مربوط به تغییرات شرایط زیست محیطی که  

تمامی روستاها را تهدید می کند و روستای وفس نیز از این مساله، مستثنی نیست؛ ولی من در کنار  

این دغدغه ها، دغدغه فرهنگ وفس را دارم؛ چراکه خوشبختانه، در حال حاضر با آگاهی های  

ایجاد شده، دیگر می توان گفت که بسیاری از مردم بر اهمیت حفظ محیط زیست واقف و  

آگاهند و نیز ارگانها و سازمانهای اداری و سازمانهای مردم نهاد برای حمایت از محیط زیست  

وجود دارند؛ لیکن، از بین رفتن فرهنگ روستای وفس بسیار آرام و بی سر و صدا صورت می  

گیرد و در این میان، از بین رفتن گویش خاص این روستا به عنوان جزیی مهم از فرهنگ آن،  

بسیار موجب نگرانی است. 

کمی کنجکاو شدم؛ آیا تالشی برای حفاظت از فرهنگ وفس صورت گرفته است؟ خوب که  

نگاه می کردم، به خوبی حس می کردم که چقدر نیازاست که جوانان امروز را با فرهنگ وفس  

آشنا کنیم. به نظر می رسید که این کار را باید با زبان جوانان امروز انجام داد. و این زبان، زبان  

دنیای مجازی و اینترنت است؛ برای همین است که به فکر ایجاد یک وبالگ تخصصی با موضوع  

فرهنگ وفس به نام وفسیها افتادم و به یاری خدا آن را در اسرع وقت ایجاد کردم. بعد از آن، به دلیل استقبال گسترده جوانان از شبکه های اجتماعی به فعالیت در این شبکه ها و نیزایجاد یک  

صفحه تخصصی برای فرهنگ وفس در ایستاگرام پرداختم؛ در این میان، کمبود بزرگی که وجود  

داشت؛ یک محتوای معتبر و مطلوب در مورد فرهنگ روستای وفس بود که بتوان آن را در  

وبالگ و شبکه های اجتماعی قرار داد و فرهنگ زیبای وفس را به طیف وسیعی از مخاطبان  

شناساند. این بود که مشغول به جستجو در میان منابع فرهنگی کشور شدم. به دنبال منابع معتبر در  

خصوص فرهنگ وفس به تمامی بانکهای اطالعاتی و کتابخانه ها سر زدم و در این اثنا بود که با  

مجموعه ارزشمندی از تالیفات وفسی رو به رو شدم که واقعا کم نظیر و بی مانند است؛ گنجینه ای  

فرهنگی که توسط استادی عظیم الشان تالیف و به وفسی های عزیز تقدیم شده است؛ بله این استاد  

ارزشمند و نیکنام، آقای عزیز اله سمیعی است؛ فرهیخته ای که دلسوزانه به احیای فرهنگ وفس  

پرداخته و در این راه، همت ها به خرج داده است. 

به این صورت بود که من، از آن به بعد، از مطالب استاد، پستها می ساختم و آنها را در صفحه  

اینستاگرام خود قرار می دادم و هر بار شاهد استقبال بیشتر جوانان از این صفحه و افزایش دنبال  

کنندگان آن می شدم. البته، استفاده از نتایج زحمات استاد و تالیفات ایشان توسط بنده، محدود به  

این نبود، بلکه از مطالب ایشان در سایر شبکه های مجازی مثل واتساپ و گروهی که در آن  

تشکیل داده بودم، نیز بهره ها برده و می برم. این گونه بود که من به همراهی استاد، نهضت زنده  

کردن فرهنگ وفس را شروع کردیم. البته با کمک تعالیم و تالیفات استاد. 

در حال حاضر، هر روز، پستهای حرفه ای با منبع معتبر تالیفات استاد را برای قرار دادن در شبکه  

های اجتماعی آماده می کنم. هر گاه الزم باشد، با استاد تعامل نموده و از نظرات مشورتی و  

پیشنهادات ارزنده ایشان، فیضها می برم. گاه با استفاده از تعالیم استاد، یک موضوع را به بحث و  

مناظره در میان مخاطبان می گذارم و نهایتا، پاسخهای درست را از مطالب استاد، استخراج نموده و  

در معرض دید مخاطبان قرار داده و ذهنشان را روشن می کنم. این همه اقدام در راستای احیای  

فرهنگ وفس را مرهون وجود گران قدر استاد سمیعی هستم؛ به همین خاطر، تصمیم گرفتم، آن