تات وفس

واژه « خانه » در تعدادی از زبان ها و گویش های ایرانی

1 - اوستایی : کَتَه – kata

2 - پهلوی : کَتَک – katak

3 – تالشی ( غرب استان گیلان ) : کَه – kâ ؛ کومَه – kuma : خانه ای موقت که تالشان با چوب و شاخه های درخت در شالیزارها و در ییلاق ها برای اسکان موقت می سازند .

4 - تاتی – آذری ( روستای کرینگان ، آذربایجان شرقی ) : کا – kā

5 - تاتی – آذری ( روستای گلین قیه ، آذربایجان شرقی ) : کَر – kar

6 - تاتی ( کلور- جنوب اردبیل ) : کَه – ka

7 - تاتی ( تاکستان ، جنوب قزوین ) : کی یِه – kiye

8 - تاتی ( روستای وَفس ، استان مرکزی ) : کِه – ke ؛ رُت – rot

@Tat_vafs
9 - گیلکی ( شرق استان گیلان ) : خونه – xune

10 – تبری ( مازنی ، بابل – مازندران ) : سِرِه – sere ؛ خِنِه – xene ؛ خانه های چوبی داخل شالیزار : کیمه – kime ؛ کومه – kome ؛ کینه – kine ؛ خانه های موقت در جنگل : تِلار – telār

11 - کردی ( سنندج ) : ماول ، موُل – mâol

12 - لری ( یاسوج ) : هونَه – huna ؛ کِر – ker = غار ، سوراخ هایی در دل کوه  

13 – لُری ( لرستان ) : هُنَه hona 

14 – سیستانی : کولَه kula = خانه گلی و کوچک ، خانه موقت 

واژه « آتشگاه ، اجاق ، اجاق خوراک پزی » در تعدادی از زبان ها و گویش های ایرانی : 

1 - زبان تالشی گویش آستارا : کی یَه – kiya 

2 - تالشی اسالم : کیرَه چالَه – kiračāla 

3 - تالشی رضوانشهر : کِلَه گا – kēlagā 

4 - تالشی ماسال : کیلَه کا – kilakā ؛ کیلاکا – kilākā 

5 - تالشی ماسوله : کیرَه – kira 

6 - تالشی فومن : کیلاقا – kilāqā

7 - تالشی رودبار : کِلَه kela ؛ کِلِجارَه kelejāra 

8 - گیلکی : کَلِه kale ؛ کَلِه کوت kale kut 

9 – تبری ( مازندران ، بابل ) : کِلِه kele ؛ تَش کِلِه taš kele 

10 - زبان آذری - تاتی گویش کرینگان ( آذربایجان شرقی ) : کیرا – kirā 

11 - تاتی گویش کلور ( جنوب اردبیل ) : کیرَه – kira 

12 - زبان منطقه الموت ( شمال استان قزوین ) : کَلِه – kale

13 - تاتی تاکستان ( جنوب استان قزوین ) : کِلِه – kele ؛ کِلَه – kela 

14 - تاتی وفس ( استان مرکزی ) : کِلَک – kelak 
@Tat_vafs

گردآوری : ضیاء طرقدار
#تاتی.زبون

وبلاگ وفسیهای تاتی زبون

  www.tattizabon.blogfa.com

@Tat_vafs ارتباط با ادمین

@s_heydarloo

لینک عضویت:
https://t.me/joinchat/AAAAAEchF8eOJagrrllnHQ